Het aandeel van… muziek (II)

De muziekreis naar Hongarije

Over de grens
“De eerste keer dat we naar Hongarije gingen was erg spannend. Gelukkig hadden we een zeer ervaren buschauffeur, voor wie het niet de eerste keer was dat hij naar Hongarije ging. Honderd kilometer voor de grens zette hij de bus stil om ons voor te bereiden voor de grensovergang. De instructies luidden als volgt: Stoelen rechtop, keurig gaan zitten, paspoort in de hand en neutraal kijken. Zo gezegd zo gedaan, maar toen we bij de grens aan kwamen bleek er een meisje met een dubbel paspoort te zijn.” Johan Knegt (Adjunct directeur)

“Dat meisje met het dubbele paspoort, dat was ik. Ik ben geboren in Australië en had alleen een Australisch paspoort en een Nederlands identiteitsbewijs bij me. Ik had helemaal niet verwacht dat ik een visum nodig had, pas bij de grens kwam ik daar achter. Dat zorgde voor flink wat oponthoud. Want ter plekke moest ik, tussen de imponerende, Hongaarse douane mannen, allerlei formulieren invullen om alsnog een visum te bemachtigen.”  Dorinda ten Brinke (Beleidsmedewerker GroenLinks)

Taal en muziek
“Wat ik het meest bijzonder vond is dat we door middel van muziek met de Hongaren in contact konden treden, zonder dat we elkaars taal spraken. Tijdens die reis is mijn wereld echt groter geworden. Ik leerde Hongaarse gebruiken en gewoonten kennen, met de muziek als communicatiemiddel.” Dorinda ten Brinke

“Op zondag gingen we in Hongarije naar de kerk. De gemeente, die vooral uit ouderen bestond, was onder de indruk van de grote groep jongeren die hun kerk vulde. De leerlingen merkten dat de liturgie veel leek op die van thuis en toen ze een lied herkenden, zongen ze dat in het Nederlands mee. Zo beleden we over de grenzen van taal en cultuur heen, dezelfde God.” Johan Knegt

“Toch werkte de muziek niet altijd als vervanging voor taal. Er was een Hongaarse jongen die mij wel aardig vond. Steeds als we met z’n allen ergens heen zouden gaan, zat hij al in de bus op me te wachten. Hij hield steeds een plekje voor me vrij. Ik vond het wel grappig, toch wilde ik op den duur ook weleens naast iemand anders zitten. Maar hoe leg je dat uit als je elkaars taal niet spreekt?” Dorinda ten Brinke

Bikkelhard leren
“Op de muziekreizen hebben we diverse kerken bezocht. In het samen zingen vallen de onderlinge verschillen tussen kerken weg. Het is mooi om te zien, wanneer leerlingen tot die ontdekking komen. Dat soort ontdekkingen maakt van de reizen meer dan ‘leuke, weer eens wat anders’. Het is bikkelhard leren. De leerlingen verblijven bij gastgezinnen en presenteren zichzelf bij optredens en concerten. Van menig ouder hoorde ik na afloop van de reis dat hun kind er ontzettend door gegroeid was.” Johan Knegt

Een bijzondere herinnering
“Ik heb zelf ook bijzondere herinneringen aan het koor. Vooral de reizen naar Hongarije staan me bij. We waren te gast bij een school die veel aan muziek deed. Daar werden we warm ontvangen, nadat we na de lange busreis geradbraakt aankwamen.”

“Ik herinner me bijvoorbeeld dat we op een avond naar een boerderij gingen. De schuur was omgebouwd tot een soort herberg. We aten daar met elkaar originele, Hongaarse goulash aan lange schragen tafels. Er werd gezongen tijdens het eten en de boer schonk zelfgemaakte, rode wijn. Die avond smaakte de wijn me heerlijk. De boer nam me mee naar zijn wijnkelder, daar lagen vaten vol van de wij die hij zelf maakte. Ik mocht een fles kopen voor thuis. De boer schonk de wijn voor me in een lege cola fles. Toen ik thuis een glaasje van de wijn dronk, kon ik me niet meer voorstellen dat het die avond in Hongarije zo goed gesmaakt had. Maar dat kwam vast doordat het toen zo’n mooie avond was.” Kars Veling (Directeur Prodemos)

“De optredens en de muziekreis naar Hongarije: ik heb het voor geen goud willen missen!” Petra Stoute (Mezzosopraan)