Verlangen - knappe primeur voor Greijdanus Zwolle!

Geschreven door Kees Smits (docent Drama)

BLOG | Marianne Machielsen, Elena Nijenhuis en Else Wolters, leerlingen uit de havo-bovebouw, hebben afgelopen jaar een échte musical op de planken gezet en over het voetlicht gekregen.

Het is bijna niet voor te stellen. Drie meiden uit de bovenbouw komen op het idee als onderwerp voor hun profielwerkstuk (PWS) te kiezen voor het maakproces van een musical. Tot zover is het trouwens wel voor te stellen. Maar dan. Het plan rijpt om zélf een musical te gaan produceren en regisseren. Op school? Nou, liever in Schouwburg Odeon. Dat wordt het niet, dan maar in de 'Stille Aula' aan de Campus. Een van de eerste leerpunten.

Wat is hier aan de hand? Het begint allemaal met een verhaal dat heen en weer wordt geschreven tussen Elena, Else en Marianne. En dat loopt op een even prettige, als spannende manier uit de hand. Want je moet het maar aandurven: zo'n megaproject in je (voor)examenjaar! Zoiets is nog nooit vertoond op Greijdanus. En dan gaan beide verhalenschrijvers, versterkt door Marianne, aan de slag met script schrijven, audities houden, liedjes maken, repetities organiseren, regisseren. Niet te vergeten: kleding, decor en rekwisieten ontwerpen. Daarbij komen verschillende artistieke talenten van de drie bijzonder goed van pas.

Natuurlijk komt er ook heel veel bij kijken aan organisatie: 100 dingen moeten uitgevoerd worden. Kortom: het onderwerp van het PWS wordt aan den lijve ondervonden. The making of... Prachtig voorbeeld van empirisch onderwijs! Ik vond het een eer gevraagd te worden om mee te denken en te helpen. Beetje ondersteuning van de regie, een paar beetjes organiseren van datum, licht en geluid. Een heel bijzondere ervaring.

Op 11 februari is er door een 100-koppig publiek bijzonder genoten van het resultaat van 'bijna niet voor te stellen' naar een heuse voorstelling! Ook de beide beoordelaars van deze 'PWS' waren overrompeld. Dat vertaalden ze in een klinkende 10!

Marianne en Elena: hartelijk gefeliciteerd met het behalen van jullie diploma en Else: op naar het examen volgend jaar. En alle drie een welverdiende vakantie gewenst!


PS. Als toegift de verkorte weergave van een recensie die een kennis van een van de families op Facebook plaatste. Deze kenner van toneel is de heer Karel Spoor. Dank! 

“(…) Mijn verlangen gisterenavond was om verbaasd en overdonderd te worden. En dat is gebeurd! In de positieve zin. Ik vond het prachtig. Helemaal als je kijkt naar het feit dat de drie meiden die dit waar hebben gemaakt nog nooit eerder iets dergelijks hebben gedaan. Acteren, regisseren, decors bouwen, kostuums maken, het stuk schrijven, de liedjes schrijven, audities doen, de PR regelen enzovoorts. Er komt heel veel meer bij kijken dan je zo in eerste instantie zou denken. Iets als wat ik gisterenavond zag, heb ik nog nooit eerder gezien. Natuurlijk is het thema, de zoektocht daar de bron van de eeuwige jeugd een klassieker, maar de uitwerking was erg origineel. Alle verlangens en verleidingen die je maar kan bedenken kwamen in de een of andere vorm wel voorbij. Het eind van de zoektocht, de vondst van de opgedroogde bron, vond ik erg goed gevonden en om vandaar uit tot de conclusie te komen, dat we het in het hier en nu met elkaar moeten maken, vond ik prachtig.

De hele productie straalde een jeugdige volwassenheid uit. Dit mag tegenstrijdig klinken, maar toch is het zo. De mensen die dit stuk hebben gemaakt zijn gelukkig nog niet volwassen, maar de uitwerking van het hele stuk, qua verhaal vertellen vind ik heel volwassen.

(…)

Het is jammer dat het stuk niet vaker wordt opgevoerd dan deze ene keer. Het zou mij benieuwen hoe het eruit zou zien na 50 keer spelen. Ooit heb ik het genoegen gehad, om de eerste en de honderdvijfentwintigste opvoering van een stuk te mogen zien. Dan zie hoe de cast in zijn rol gegroeid is. Helaas zal het voor ‘Verlangen bij deze ene keer blijven. Maar ik denk dat iedereen die aan deze productie heeft meegewerkt het afgelopen halfjaar een enorme ‘groeispurt’ heeft doorgemaakt.”

De prachtige foto’s zijn gemaakt door een ander familielid: Renate Knol.