Laatste Greijdanus Klassiek onder Bert Duijst

Verslag: Kees Smits, kunstcoördinator
13-4-2015 | In een afgeladen Michaëlskerk vond afgelopen zaterdag een bijzondere editie plaats van het al jaren succesvolle optreden van het Greijdanus Schoolkoor, vocale en instrumentale solisten en ensembles, aangevuld met professionele musici onder wie organist Toon Hagen. Extra bijzonder was dit keer dat er ruim honderd oud-leerlingen als reünist van het Schoolkoor meezongen. Onder hen inmiddels beroepsmusici als Bert van de Wetering en Petra Stoute. En dat alles omdat collega muziekdocent Bert Duijst de tijd rijp achtte een punt te zetten achter ruim 20 jaar directie. Hij dirigeerde, maar deed in die jaren veel meer met en voor zijn leerlingen…

C’est le ton qui fait la musique! Zo kan de opening van een concert het publiek ook in de juiste mood brengen. Dat gebeurde ook dit keer weer. Toon Hagen, die al jaren meewerkt in het begeleiden van koor en solisten, werd daarvoor door Bert Duijst hartelijk bedankt. Vlak daarvoor had Toon op het grote orgel Psalm 150 naar zijn eigen hand gezet en de volle zaal laten zingen. Subtiele fluiten volgen in een stuk van Ennio Morricone; pianospel, solo en quatre-mains (van Schubert) sluit daar mooi bij aan.

Maar dan maakt het Schoolkoor zijn opwachting. In drie blokken komt de raadselachtige Greijdanussound, zoals Bert die graag noemt, tot leven. Ouder en nieuw repertoire wordt gezongen door een indrukwekkend groot en eigenlijk professioneel koor. Eerst Rutter, why not? Later Mozart (‘Ave Verum’) en het ‘Ave Maria’ van Caccini. Beide brengen een verstilling teweeg, die nog vergroot wordt door ‘And the Mother did weep’ van Karl Jenkins.

Solisten en ensembles
Intussen beklimmen achter elkaar solisten en ensembles het podium. “Dat wil ik deze jonge mensen geven,” vindt Bert Duijst, “een podium! Er stáán en dan een performance geven die niet per se perfect hoeft te zijn.” Maar naar perfectie wordt wel degelijk een gooi gedaan. Bijvoorbeeld in de solozang van Loïs Simmelink (Mozart) die dit al vanaf de brugklas doet en door een vioolsolo van Ester Potjes (‘Vocalise’ van Rachmaninoff); zij speelt ook in het begeleidingsensemble van deze avond. Een en ander wordt afgewisseld door twee (met respect gezegd) meidengroepen die respectievelijk ‘The Rose’ (Midler) en ‘Run to you’ van Pentatonix brengen. Dit laatste werk wordt a capella zo zuiver gezongen, dat het doodstil wordt in de zaal.

Voordat het chef d’oeuvre van deze avond zal klinken, treedt oud-leerling, oud-collega en bariton Bert van de Wetering naar voren. Samen met het koor zingt hij een aria uit de Johannes Passion. Ook dit maakt indruk. De stem van Bert, die alom bekend staat als rijk en heel warm, klinkt ook deze avond overtuigend. Het koor zingt daar verrassend ‘tegen aan’.            

En dan komt dat grote werk, niet voor het eerst, maar opnieuw welluidend en zeer muzikaal: The Messiah van Händel. Koor- en solostukken worden zo mooi en overtuigend gebracht, dat je wilde dat ze de hele Messiah zouden zingen en ermee op tournee gaan. 

De oud-leerlingen/-koorleden Petra Stoute en Daniël Herman Mostert zingen elk twee aria’s en daarna kan het (verlossende) Hallelujah worden aangeheven. Dat tijdens dit nummer een enigszins sinister personage komt oplopen, brengt sommigen in de war. Wie gaat er schuil achter dat masker?

Georg Friedrich Händel
Na enige tijd maakt de acteur zich bekend als Georg Friedrich Händel himself. Hij luistert vol aandacht naar zijn eigen muziek die hier zo wonderlijk mooi wordt vertolkt. In een tweegesprek met de scheidende dirigent wordt de laatste uitgedaagd om zijn passie en geheim nog eens onder woorden te brengen. “Ik verbaas me er vaak over dat jonge mensen zich helemaal niet schamen voor klassieke muziek en over het gemak waarmee ze ook moeilijker werken ‘gewoon’ instuderen. Als ze enthousiast zijn, stijgen ze boven zichzelf uit. Muziek is goed voor de ontwikkeling van jongeren. Geef ze een podium!”

Na veel hartelijke woorden en zeker zoveel bloemen zingt het Schoolkoor de aanwezigen nog de zegenbede ‘A Clare Benediction’ toe. Wat later, tijdens een gezellig samenzijn, wordt nog spontaan ‘God be with you till we meet again' aangeheven, maar nu alleen bestemd voor Bert en zijn vrouw.


PS. In het voorgaande wordt niet geheel recht gedaan aan de zangers en speellieden en daarom volgen hier nog alle namen: Anja, Annelie, Bert, Carlijn, Daniël, Daniëlle, Elizabeth, Ester, Gabriëlla, Heidi, Henrike, Ilse, Jan-Hans, Joël, Liset, Loïs vdH, Loïs S, Maaike, Maartje, Nadine, Nineke, Paul, Petra, Sanne, Sharon en Wilte.