First Lego League

December 2014 | Op 28 november deden teams van Greijdanus Zwolle en Greijdanus Hardenberg mee aan de regiofinale van de First Lego League. De afgelopen maanden hebben leerlingen hard gewerkt om een legorobot voor deze wedstrijd te maken. Lees hieronder de ervaringen van de afgelopen tijd van meneer Lamberink, docent in Zwolle.


Maandagmorgenles

Niet verder vertellen hoor – maar het kost mij op maandagmorgen best wat moeite om die half slapende leerlingen enigszins bij de les te krijgen. En dan heb ik het nog niet over vrijdagmiddag  - en al de lessen die daar tussenin zitten. Alle studiedagen ten spijt over shining eyes, over passie, overgave en enthousiasme, ik snap nog steeds niet waarom ze niet uit hun dak gaan als ik ze uitleg dat de woorden durch en für door de vierde naamval gevolgd dienen te worden.

Toch was er de afgelopen twee maanden 1 hoekje in de school waar het er ‘geheel anders’ aan toeging op de maandagmorgen. Of eigenlijk op zondag al, als er appjes rondgingen: weet iemand of we morgenvroeg weer mogen?, Meneer, de les gaat toch wel door hè?, Mogen we na schooltijd nog even doorwerken? - ik waande me in een andere wereld, dacht dat ik droomde, maar zag toch echt met eigen ogen opperste concentratie, shining eyes, gebiologeerdheid (gek woord trouwens), trial and error, gejuich, teleurstelling, opnieuw proberen, terriër-vasthoudend en niet van ophouden-wetend gedrag. Ja echt, op maandagmorgen.

Want ergens in het FH gebouw van Greijdanus was dan een aantal 1e/2e klassen/leerlingen bezig zich onder leiding van een Deltioncollegestudent zich voor te bereiden op de regionale finale van de First Lego League die vrijdag 28 november werd gehouden in het Deltioncollege in Zwolle.

Waar dat first op slaat weet ik niet (het was al voor de 7e keer geloof ik), maar het ging er fanatiek aan toe. Dat moest natuurlijk ook wel, want er moest voor de Hoge Heren en Dames Van de Jury heel wat ten toon gespreid worden. Neem nou de wedstrijdtafel. Leerlingen moesten een robot van Lego zó geprogrammeerd hebben, dat-ie allerlei opdrachten (missies) kon uitvoeren. Hij moest zijn eigen weg vinden, sleutels ophalen, deuren openen en wat dies meer zei. En natuurlijk wel zonder er met je handen aan te zitten. Best ingewikkeld om de legorobot te laten doen wat jij wil. Daar zaten heel wat uurtjes programmeerwerk in.

Of neem de robotpresentatie. Een gelikt verhaal houden over waarom je de robot hebt gebouwd zoals je hem hebt gebouwd. Of de presentatie over school van de toekomst. Hoe zo’n ding er in 2030 er uit zou kunnen zien, of er dan nog wel klassikaal les gegeven zou worden, of je dan aan de kinderen zult moeten uitleggen wat schoolboeken van dingen zijn en of de kinderen dan thuis vanaf schermen onderwijs zullen volgen. Best ingewikkeld, maar ook interessant en leerzaam. Interviews werden gehouden, Google raakte oververhit, en uiteindelijk hield ook hierover een tweetal dames een gelikte presentatie. De Hoge Dames van de Jury waren wel onder de indruk van ons…

Hoe we het er vanaf gebracht hebben, die 28ste? Geen van de groep leerlingen weet als hoeveelste we zijn geëindigd. Zo weinig interessant was dat. Ik zag aan leerlingen dat alleen al het motto: meedoen is belangrijker dan winnen, helemaal van toepassing was.