Greijdanus enthousiast in Concert

Plezier en prestatie bij schoolconcert Hattem

Door Kees Smits, 31-01-2011
Zaterdagavond 29 januari 2011. Parkeren in de buurt van de Open Poort in Hattem kan je wel vergeten. Binnen heerst gezellige drukte, een tikje nerveuze sfeer. Met meer dan 100 koor- en zo’n 40 orkestleden raakt de kerkzaal precies vol. Nadat de traditionele koorprocessie, heeft weerklonken, wordt een gevarieerd en aantrekkelijk programma afgewerkt. Opnieuw verrast het optreden van vele enthousiaste leerlingen die allen amateur zijn – onder leiding van hun professionele en bevlogen muziekdocenten. 

Welke verhouding zou er bij schoolmuziek in deze tijd op deze school bestaan tussen plezier en prestatie? Die vraag kan intrigeren. Wat staat voorop? Blijft het plezierig als je (vaak onder druk) behoorlijk moet presteren? Een collega die al jaren met passie koorlid is, zegt daarover dat het hand in hand gaat, maar dat in de aanloop naar een concert best veel puntjes op de i moeten worden gezet. Hij merkt op dat er dit jaar veel aanwas is. Elke dinsdag- en woensdagmorgen staan ze er weer: de zangers die er plezier in hebben en zich graag laten leiden door hun dirigent, Bert Duijst. Een ouderejaarsleerling die als solozangeres al vaker kwaliteit leverde, gaat voor passie en plezier; ze loopt enigszins gehaast en licht gespannen door. Ook vanavond zal ze soleren. 

Wie goed keek (en luisterde), merkte een paar reünisten op die het schoolorkest versterkten. Dirigent Herman Weelink – die erom bekend staat dat hij hoge eisen stelt – liet daags tevoren weten dat voor hem een concert geslaagd is als leerlingen er plezier aan beleven. Dat hij deze avond ook zelf genoot, was duidelijk merkbaar.

Het schoolorkest had een wezenlijk aandeel in het programma. In het eerste blokje klonk op overtuigende wijze het laatste deel uit de Vijfde Symfonie (de ‘Reformatie’) van Mendelssohn. Datzelfde geldt voor het (als  contrast?) geprogrammeerde slotdeel van de letterlijk wereldse symfonie “Uit de Nieuwe Wereld” van Dvo?ák. Het was te merken dat in de voorbereiding veel aandacht aan beide concertstukken was besteed. Des te meer viel op dat de orkestklank iets te licht bleef; er had meer ‘bas’ in gemogen. Omdat in beide nummers een belangrijke rol was weggelegd voor slagwerk, zouden pauken daaraan meer recht gedaan hebben dan de overigens kundig bespeelde drums.

Dezelfde drummer, Jacco, viel bij het optreden van een band in voor de zieke Sander. Hier werden hoge ogen gegooid. Begeleid door Bob (piano) en Joram (basgitaar) zongen Annemarie en Sarah. ‘De sterren van de hemel’ is dan het cliché. Maar in dit geval was het meer. Zo zuiver, zo goed afgestemd – hoge kwaliteit waarbij ook de passie er afspatte… Ze openden met “Mijn Toevlucht”, een prachtige Sela-bewerking van Psalm 91. Ook twee andere nummers werden op nu eens subtiele, dan weer uitbundige wijze vertolkt. Jonge mensen zingen hun vertrouwen uit in Gods nabijheid waarin geen plaats voor angst meer hoeft te zijn is; waarin je niets zal overkomen… Dat is misschien wel de echte meerwaarde van samen muziek maken op deze school. 

Het schoolkoor had eerder op de avond al zijn visitekaartje afgegeven. Er klonk deels vertrouwd repertoire (Rutter), deels bracht men nieuw werk (Morgan). En dat uit zoveel, zo ontzettend veel monden. Het podium was haast te klein, in ieder geval niet diep genoeg. Hoe houdt een dirigent, die alles zelf op piano begeleidt, dan nog overzicht? En toch weer dat streven naar die harmonie, die kenmerkende koorklank? Een prestatie, waarbij het plezier kennelijk soms zo groot was, dat het enigszins ten koste ging van de concentratie.     

Opvallend en bijna gewaagd waren enkele solo-optredens. Het zal altijd de vraag blijven op welk moment jonge, solerende instrumentalisten en zangers rijp zijn voor het ‘grote' podium. Loïs (uit de brugklas) zingt gedurfd een weemoedige aria van Mozart(!) Rieneke en Esther brengen op viool een knap gespeeld duet van Johann Christian Bach.  

In het tweede rondje dat het orkest geeft, valt op dat, in plaats van spektakel, een zangerige, zeer melodieuze orkestklank wordt bereikt. Nummers als “Hoppadida” (met een rol voor het publiek) en “Sleigh ride” worden enthousiast ontvangen door het publiek.

Er volgen nog twee verrassingen. De eerste is het duet “Wereld zonder jou” van John Ewbank. Het wordt gebracht door hetzelfde (liefdes)duo Annemarie en Tim dat het zong tijdens de laatste Grote Avond. Toen met aangepaste tekst; nu klonk het origineel ontroerend en indrukwekkend.
Tot slot van het concert zingt het koor eenmalig met begeleiding van het orkest. Van Rutter klinkt het “A Clare benediction”: May the Lord show His mercy upon you / May the light of His presence be your guide. Een toepasselijke bede voor al die leerlingen en ouders die vaak nog zo ver naar hun bestemming terug moeten rijden…

Na afloop liet de vroegere dirigent van het schoolorkest, Aad Stevens, weten dat hij erg genoten had. Twee orkestleden – altijd gepassioneerd met viool en dwarsfluit in de weer – gaan voor plezier én prestatie, in die volgorde. Heel soms botst dat. Elke vrijdagmiddag zijn ze met de andere orkestleden anderhalf uur lang te vinden in het muzieklokaal. Oefenen, repeteren, steeds maar weer. Als een van de verschillen tussen schoolorkest en -koor zien zij dat bij de eerste audities worden gehouden. Het resultaat mag er zijn.

Er zijn van de avond geluid- en video-opnamen gemaakt, kijk voor wat fragmenten op:

Domini Fili Unigenite
Gloria
A celebration of praise
Here I am Lord

Meer materiaal staat op het GreijdanusVideokanaal op Youtube.nl: http://www.youtube.com/user/GreijdanusVideo